Τα παιδιά με τις ερωτήσεις τους μπορούν να μας φέρουν συχνά σε δύσκολη θέση. Για να είμαστε ακριβείς, μπορούν να το πετύχουν αυτό γιατί ήδη βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση και η ερώτηση τους απλά μας το υπενθυμίζει. Πρέπει να θυμηθούμε πως τις ίδιες απορίες με αυτά τα μικρά και γλυκά πλάσματα που ονομάζονται παιδιά, είχαμε κι εμείς κάποτε μέσα στο παιχνιδιάρικο και πεντακάθαρο μυαλό μας. Τι συνέβη όλα αυτά τα χρόνια; Απαντήθηκαν τα μεγάλα ερωτήματα μας; Μας δόθηκε κάποτε μια απάντηση πειστική και από τότε γνωρίζουμε την αλήθεια ή κάποιος μας έδωσε μια πρόχειρη χαζή εξήγηση κι εμείς θάψαμε από τότε τις απορίες μας, μαζί με την απογοήτευση της άγνοιας βαθιά σε ένα συρτάρι;  Τι έχει αξία σε αυτή τη ζωή; Πως πρέπει να ζούμε; Υπάρχει Θεός; Κι αν υπάρχει, γιατι ο Θεός αφήνει το κακό να υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο;

 Αυτή είναι μια ερώτηση που δύσκολα απαντά ικανοποιητικά ένας γονιός στο παιδί του, ή ένας δάσκαλος στον μαθητή του. Προσπαθώντας να δώσω μια απάντηση ο ίδιος στον εαυτό μου, άρχισα να ξεσκεπάζω τις έννοιες από τα περιττά πανωφόρια που τους έχουν φορεθεί μέσα στους αιώνες των αιώνων. Αρχικά ο Θεός δεν έχει πρόσωπο, δεν είναι ένας άντρας με μακρυά λευκή γενειάδα, ούτε ένας αδύνατος νέος με μεγάλα γαλάζια μάτια. Τα βόδια δεν έχουν θεό βόδι, οι λεμούριοι δεν έχουν θεό λεμούριο και οι άνθρωπο δεν έχουν θεό ανθρωπόμορφο. Η προσωποποίηση του έγινε από τον άνθρωπο, κατά την γνώμη μου, για να μπορέσει να του δώσει ανθρώπινα χαρακτηριστικά ώστε να μπορεί να τα χρησιμοποιεί ανάλογα με το συμφέρον του. Φιλεύσπλαχνος, Τιμωρός, δίκαιος, αυστηρός, παντοδύναμος, πολλές φορές οι άνθρωποι προσέδωσαν στους θεούς τους ακόμη και ανθρώπινες αδυναμίες. Σήμερα που δεν ζούμε στις σπηλιές, ούτε πιστεύουμε πως οι κεραυνοί προέρχονται από τον θυμό του Δία, φαίνεται πιο εύκολο να κατανοήσουμε ότι ο Θεός δεν είναι κάτι άλλο από το σύνολο της ύπαρξης. Εγώ, εσύ, εμείς, τα ζώα, τα φυτά, οι θάλασσες και τα βουνά… Και όλη αυτή η Γη εδώ μαζί, ανήκουμε στο ευρύτερο θεϊκό σύνολο και δεν είμαστε φυσικά παρά μια μικρή κουκίδα του μπροστά στο αχανές δημιούργημα του σύμπαντος.

Αναρωτιέμαι λοιπόν υπάρχει το κακό στο σύμπαν; Μια σύγκρουση ενός κομήτη με κάποιον πλανήτη εκατομμύρια έτη φωτός μακρυά μας μπορούμε να πούμε πως είναι κάτι κακό; Όχι φυσικά, ποιος νοιάζεται! Πλησιάζοντας προς τον δικό μας γαλαξία και ακόμα πιο κοντά, στο δικό μας ηλιακό σύστημα παρατηρούμε κάτι μυστήριο… Το κακό περιορίζεται στα στενά όρια της Γης! Και μιλάμε για πάρα πολύ στενά όρια σχετικά με το μέγεθος του σύμπαντος. Μα πως είναι αυτό δυνατόν; Ίσως κάποιος πιστεύει πως ο Διάβολος εγκαταστάθηκε στον όμορφο πλανήτη μας γιατί αυτό το μέρος είναι το αγαπημένο του Θεού μας και όπως και να το κάνουμε, είναι τόσο όμορφο που ο καθένας μας θα το προτιμούσε για κατοικία από τα βραχάκια των άλλων πλανητών… Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν αυτό διδάσκεται στα σχολεία στο μάθημα των θρησκευτικών. Προχωρώντας όμως λίγο την σκέψη μου, αναρωτιέμαι ξανά: Αν οι άνθρωποι εγκατέλειπαν τη Γη, η αν εξαλείφονταν σαν είδος γιατί ικανοί είμαστε να το πάθουμε και αυτό με τη βλακεία που κουβαλάμε, ο Διάβολος θα παρέμενε εδώ; Ή μήπως θα την έκανε με τον πύραυλο του και θα έψαχνε μικρά εξωγηινάκια να βασανίσει; Η απάντηση είναι: Θα πέθαινε μαζί μας! Ο διαχωρισμός καλού και κακού είναι προϊόν του ανθρώπινου νου για να μπορέσει να πορευτεί στον υλικό κόσμο, πουθενά έξω από το μυαλουδάκι μας δεν βρίσκει εφαρμογή. Το καλό και το κακό απλά δεν υπάρχουν. Κι ο Θεός; Θα πέθαινε κι αυτός; Όχι φυσικά! Γιατί ο Θεός είναι το σύνολο της ύπαρξης και εμείς δεν είμαστε παρά μια σταγόνα μέσα στον απύθμενο ωκεανό της.

Όπως είναι εύλογο, μετά από αυτό το συμπέρασμα, το ερώτημα γιατί ο Θεός επιτρέπει να υπάρχει το κακό στον κόσμο χάνει το νόημα του. Νομίζω πως το σωστό θα ήταν το ανθρώπινο είδος να αναρωτηθεί με διάθεση αυτοσαρκασμού, γιατί ο Θεός επιτρέπει στον άνθρωπο να υπάρχει στον κόσμο… Και ο πόλεμος; Οι άνθρωποι που σκοτώνονται; Δε μπορεί να χωρέσει το μυαλό μου ότι όλα αυτά δεν είναι κάτι κακό. Με την ματιά του παρόντος είναι αναμφίβολα κάτι κακό και ικανό να μας θλίβει σε απεριόριστο βαθμό. Δεν έχει να κάνει όμως με κανέναν Θεό. Μην ανακατεύετε τον Θεό στις δικές μας παλιοδουλειές. Αν στο χτίσιμο ενός σπιτιού χρησιμοποιήσουμε τα καλύτερα υλικά, την καλύτερη τεχνογνωσία, τους καλύτερους τεχνικούς, τότε αυτό το σπίτι θα είναι καλό, ασφαλές, άνετο και θα αντέξει πάρα πολλά χρόνια. Αν όμως το οικοδομήσουμε με υλικά από τα… σουπερμάρκετ, χωρίς σχέδιο, και αντί για μάστορες το χτίσουν καντηλανάφτες, τότε κάποια στιγμή θα αρχίσει να καταρρέει. Να κάτι που θυμίζει την κοινωνία μας. Και μάντεψε, δεν θα φταίει ο θεός που το επέτρεψε αυτό. Τι θα απαντήσω λοιπόν όταν μεγαλώσει λίγο η κόρη μου και με ρωτήσει: Γιατί μπαμπά ο Θεός επιτρέπει το κακό στον κόσμο; Θα πω πως ο άνθρωπος δημιουργεί το κακό και ο άνθρωπος το επιτρέπει. Θα πω πως είναι δουλειά του καλού ανθρώπου να αγωνίζεται για το δίκαιο, να αντιστέκεται και να γίνεται το αντίβαρο του κακού πάνω στη γη. Είναι δουλειά του καλού ανθρώπου να δημιουργεί το καλό και να το υπερασπίζεται με όλη την δύναμη της ψυχής του.

 

#κουλτουρόσουπα #φιλοσοφία #καλό #κακό #θεός #macogrello

 

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ;

Κυκλοφόρησε το ανατρεπτικό βιβλίο του Maco Grello – Των Θεών Η Επανάσταση-

 

-Βρείτε το στο επίσημο site του συγγραφέα www.macogrello.com

ή αναζητήστε το στα μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία της χώρας.

 

-Βρείτε τον Maco Grello στο facebook και κάντε like για να μείνετε συντονισμένοι!

https://www.facebook.com/MacoGrello/