Στο πατάρι μιας καφετέριας δίπλα από το πανεπιστήμιο Κορίνθου, έδωσα ραντεβού με τον Πάνο Μαυροπάνο. Δημιουργός μιας επιτυχημένης σελίδας στο facebook με όνομα “Βόλτα στο Λουτράκι”, τον ακολουθούν 23 χιλιάδες φίλοι και θαυμαστές του έργου του. Κάθε μέρα,  εδώ και περισσότερα από τρία χρόνια, φωτογραφίζει και ανεβάζει στην σελίδα του φρέσκιες φωτογραφίες από την ευρύτερη περιοχή του Λουτρακίου. Κάθε μέρα, με βροχή, με αέρα, με καύσωνα, δεν έχει λείψει ποτέ! Με φόντο στο βάθος, πέρα από την ταραγμένη χειμωνιάτικη θάλασσα, το νυχτερινό Λουτράκι αρχίσαμε μια υπέροχη συζήτηση.

 

 

Πρώτα από όλα είμαι περίεργος να μάθω πως ξεκίνησε το “Βόλτα στο Λουτράκι”. Ήταν μια ιδέα που δούλευες καιρό;

Πριν τέσσερα-πέντε χρόνια με ρωτούσαν «τι κάνεις τα Σαββατοκύριακα»; Κι απαντούσα πάω «Βόλτα στο Λουτράκι». Αφού εδώ ήταν στο σπίτι μου. Κάπου είδα σαν μότο το «τι θες να κάνεις» και αποφάσισα Βόλτα στο Λουτράκι! Εκείνη την ώρα, ήμουν σε μια καφετέρια, μπήκα στο facebook δημιούργησα την σελίδα, έκλεισα και τα domains και ξεκίνησα!

Η προηγούμενη σου δουλειά ήταν φωτογράφος και ήρθε αυτό σαν συνέχεια;

Κατ΄αρχήν δεν είμαι φωτογράφος! Η δραστηριότητα μου ήταν και είναι sales manager, ασχολιόμουν με πωλήσεις, με διαφημιστικό προϊόν, με media, marketing… Καμία σχέση με την φωτογραφία. Όταν ήρθα λοιπόν στο Λουτράκι για να μείνω μόνιμα, διαπίστωσα ότι όλη η Κορινθία ενώ είναι ένα πολύ όμορφο μέρος δεν είχε μια εικόνα τωρινή, σύγχρονη, φρέσκια. Είχαμε μείνει στην εποχή της άμαξας, των ιαματικών λουτρών και των βασιλιάδων. Είχαμε ένα χρονικό κενό, για να δείξουμε στους ανθρώπους που σήμερα ενδιαφέρονται να μάθουν για την περιοχή πως είναι. Άρα τι έκανα; Αναπαρήγαγα την εικόνα που έβλεπα καθημερινά βγαίνοντας έξω. Αυτή η εικόνα στην αρχή ήταν λιγάκι άναρχη, χωρίς λεζάντες, χωρίς τοποθεσίες, αργότερα μπήκε σε μια οργάνωση. Μπήκαν προγράμματα, οργανογράμματα, τοποθεσίες σε εβδομαδιαία βάση. 

Τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που κάνει τον κόσμο να σε ακολουθεί σε αυτό που κάνεις;

Η εικόνα για μένα σαν άνθρωπο της διαφήμισης και των media είναι το άλφα και το ωμέγα. Μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Σε αυτή την εικόνα εγώ προσπάθησα να βάλω συναίσθημα! Γιατί μια εικόνα ξερή, χωρίς συναίσθημα δεν έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Μια εικόνα με συναίσθημα, με μνήμες, με προτροπή, με ενημέρωση, είναι μια εικόνα που έχει ενδιαφέρον. Εξαιτίας του συναισθήματος αυτού, το κοινό μου είναι κατά 70% γυναίκες.

Ωραία ακούγονται όλα αυτά, αλλά πως μπορεί να βάλει κάποιος συναίσθημα σε μια εικόνα;

Αυτό είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Όταν τραβάς μια φωτογραφία πρέπει καταρχάς να σκέφτεσαι ότι δεν είσαι εσύ! Είσαι για παράδειγμα ο Γιώργος που είχε έρθει πριν 20 μήνες για ένα Σαββατοκύριακο στο Λουτράκι με τη γυναίκα του και ενώ περάσανε φανταστικά, αυτό το πράγμα τώρα το χάσανε και θέλουν να το ξαναβρούν. Που θα το ξαναβρούν; Θα το βρουν κάπου όπου που κάποιος δίνει μια εικόνα τόσο κοντά σε αυτούς, τόσο κοντά στο ηλιοβασίλεμα, στο κύμα, στην παραλία που τους άρεσε, στα σημεία που περπάτησαν, που είπαν τα πρώτα λόγια αγάπης, που ερωτεύτηκαν… Αρά η εικόνα, είναι μνήμες, λουλούδια, ωραία λόγια, υποσχέσεις…

Παίζει ρόλο και ο χαρακτήρας του φωτογράφου στην φωτογραφία; Μήπως ενώ δεν φαίνεσαι στην φωτογραφία είσαι τελικά μέσα στο πλάνο κι εσύ;

Είμαι κι εγώ πολύ συναισθηματικός σαν άνθρωπος. Δεν είμαι ο τύπος που τα βλέπει όλα ψυχρά και ωμά στην ζωή του. Τα βλέπω με μια διαφορετική οπτική και αυτό με βοήθησε. Με το χρόνο μπήκα σε πιο βαθιά νερά. Πέταξα με paramotor πάνω από το  Λουτράκι, έκανα μια πτήση και μέσα από τις εικόνες μου έδωσα ένα ερέθισμα, είπα «παιδιά όταν έρθετε, υπάρχει και αυτό που μπορείτε να κάνετε»! Μεθαύριο θα κάνω καταδύσεις, για να δείξω ότι είναι εύκολο, ο καθένας που θέλει μπορεί να έρθει και να το κάνει. Let’s have some fun!

Προωθείς καθημερινά το Λουτράκι και την ευρύτερη περιοχή, η ερώτηση μου είναι: Έχει βρεθεί κάποιος να σε στηρίξει σε αυτή την προσπάθεια;

Όλο το Λουτράκι παίρνει εικόνα από εμένα, ξενοδοχεία, επιχειρήσεις, ο δήμος… Γενικά υπάρχει μια ανταγωνιστικότητα. Εγώ δεν ψάχνω για ανταγωνιστές, αν ήθελα θα έβγαινα διαφορετικά μπροστά. Ψάχνω για συνεργάτες, για ομάδες ανθρώπων που θα δουλέψουν για ένα κοινό σκοπό. Πιστεύω στην πορεία θα έρθει και η στήριξη. Βρισκόμαστε σε μια περιοχή όπου η εντοπιότητα παίζεi μεγάλο ρόλο, χρειάζεται κάποιος χρόνος μέχρι να καταφέρεις να σε αποδεχτούν σαν οτιδήποτε. Εγώ ζω μόλις τέσσερα χρόνια στο Λουτράκι, αλλά πιστεύω είμαι κοντά σε αυτό.

Υπάρχει κάτι ανάλογο με το Βόλτα στο Λουτράκι , σε άλλη περιοχή ή κάποια άλλη ανάλογη μορφή προώθησης μιας περιοχής;

Νομίζω πως η εικόνα από το Βόλτα στο Λουτράκι, είναι το πιο σύγχρονο εργαλείο προσέγγισης πελατών ή τουριστών, είναι η live εικόνα. Υπάρχει διαφοροποίηση από όλους τους άλλους στο facebook. Οι υπόλοιποι που έχουν fun page έχουν μια εικόνα που δεν έχει ημερομηνία. Και μπορεί αυτή η φωτογραφία να είναι υπέροχη, μπορεί να σταθεί επάξια στο national geographic… Αλλά δεν είναι σημερινή. Εγώ μιλάω για τώρα! Όλοι νομίζουν ότι είμαστε πέντε-έξι άτομα αλλά δεν υπάρχει άλλος ιδιώτης, είμαι ένας, είναι one man show. Είναι ένα photo journal, μια καθημερινή φωτογραφική εφημερίδα. Αυτό προϋποθέτει οργάνωση και μια ομάδα από πίσω. Εγώ είμαι πίσω από όλα! Είμαι η γραμματεία, ο φωτογράφος, ο manager, o marketer… Είμαι τα πάντα!

 

Σε ένα έργο που έχει να κάνει με το “like”, με το “μου αρέσει” του κόσμου, όταν πρέπει να επιλέξεις τι θα κάνεις, επιλέγεις αυτό που αρέσει σε σένα ή αυτό που θα αρέσει στους περισσότερους followers;

Όλα αυτά που κάνω, πρώτα αρέσουν σε εμένα. Δεν κάνω κάτι μόνο και μόνο για να αρέσει στους άλλους, γιατί αλλιώς θα είχα χαθεί. Κάθε μέρα σκέφτομαι τι καινούριο θα κάνω πρώτα για να αρέσει σε μένα και ύστερα για να αρέσει σε 23 χιλιάδες κόσμο. Δεν είναι εύκολο, θέλει οργάνωση, θέλει πειθαρχεία… Θέλει πάθος! Όταν είσαι παθιασμένος για αυτό που κάνεις, δεν παίζει ρόλο ούτε σε τι ηλικία είσαι, ούτε τι μόρφωση έχεις, το πάθος αυτό σε οδηγεί σε μονοπάτια, σε κάνει να προχωράς.

Αυτό που θαυμάζω περισσότερο από όλα σε αυτό που κάνεις είναι η συνέπεια σου. Πώς καταφέρνεις να έχεις αυτή την συνέχεια στο έργο σου, κάθε μέρα ανελλιπώς εδώ και χρόνια;

Είμαι υπάλληλος και αφεντικό του εαυτού μου. Κάθε μέρα που θα ξυπνήσω δεν υπάρχει βαριέμαι, δεν υπάρχει είμαι κουρασμένος, θέλω να κάτσω στη ζέστη του κρεβατιού μου. Έρχονται και αυτές οι στιγμές, αλλά τότε μπαίνει μέσα μου εκείνη η φωνή που λέει «σήκω και φύγε, σήκω και πήγαινε εκεί που έγραψες χθες ότι θα πας να φωτογραφίσεις»! Και δεν έχει μα! Πολλές φορές είμαι άρρωστος, όταν βγαίνω στην παραλία μου περνάνε όλα. Όταν είμαι πάνω στην φωτογράφιση δεν αισθάνομαι τίποτα, δεν είμαι εγώ! Με ρωτάνε πως το καταφέρνω και απαντάω δεν ξέρω! Και όλο αυτό χωρίς έσοδα… Να ξέρεις ότι όταν κάνεις κάτι για τα λεφτά, συνήθως η ποιότητα πέφτει. Όταν το κάνεις επειδή το αγαπάς, το κάνεις όσο καλύτερα μπορείς.

 

Στο βιβλίο μου Των Θεών Η Επανάσταση προτρέπω τους ανθρώπους να ζήσουν συνειδητά το τώρα. Εσύ μέσα από την φωτογραφία διακρίνεις την διαφορετικότητα του κάθε δευτερόλεπτου. Πως το αντιλαμβάνεσαι αυτό και πως αυτό σε καθορίζει σαν άνθρωπο;

Alive and kicking! Είμαι τόσο ζωντανός όσο δεν παίρνει άλλο. Στο τώρα είσαι ζωντανός, δεν περιμένεις τίποτα, δεν ελπίζεις σε τίποτα. Το τώρα δεν θα γυρίσει πάλι, σε ένα λεπτό, σε ένα δευτερόλεπτο θα είναι παρελθόν. Αν περιμένεις να ζήσεις μετά από ένα δύο πέντε χρόνια έχεις χάσει τα πάντα. Εγώ ζω με το τώρα και δεν το εννοώ μόνο εγκεφαλικά, το εννοώ πρακτικά, σε όλες του τις εκφάνσεις της ζωής μου. Και αυτό υποστηρίζω γιατί ξέρω πολύ καλά πως I am too old to rock n roll but I am too young to die.

Δεν σε κουράζει ποτέ η καθημερινή προσπάθεια;

Από όλα αυτά που κάνω δεν είναι τίποτα αγγαρεία, δεν με υποχρεώνει κάποιος. Είναι η ζωή μου, είναι τα πάντα για μένα. Από το πρωί που ξυπνάω μέχρι το βράδυ που κοιμάμαι. Αν η μέρα σου γεμίζει από όλο αυτό , τι άλλο να ζήσεις; Μετά και οι άνθρωποι είναι επικουρικοί μερικές φορές, δεν σου χρειάζονται, είσαι γεμάτος. Είσαι τόσο γεμάτος από την εικόνα που δεν χρειάζεσαι να ακούσεις τίποτα, ούτε φασαρία ούτε ήχους… Πόσες φορές μου λένε έλα το βράδυ να πιεις ένα ποτό… Το βράδυ για μένα είναι τέλος! Το βράδυ είναι για μένα συγκέντρωση, δουλειά, είναι κάτι άλλο. Εγώ θέλω μέρα, φως! Στο φως είναι όλα εύκολα.

Το βόλτα στο Λουτράκι ξεχωρίζει επειδή ζει στο τώρα. Υπάρχει τώρα να τρέχει κάτι νέο;

Νέα πάντα υπάρχουν πολλά, το τελευταίο είναι ότι από την πρώτη εβδομάδα του Γενάρη , θα κυκλοφορήσουν ημερολόγια τοίχου για το 2017. Θα περιέχουν φωτογραφίες μου ξεχωριστές για κάθε μήνα και θα πωλούνται 10 ευρώ το ένα. Γενικά κάνω διαγωνισμούς, καλύψεις event όπως το rally Ακρόπολις, το swim the canal, Odyssia Festival, έχω υποστηρίξει πολλές αθλητικές δραστηριότητες και όχι μόνο… Προτρέπω τις επιχειρήσεις να κάνουν διαγωνισμούς μέσα από την σελίδα μου… Το μόνο που δεν κάνω είναι διαφήμιση. Για παράδειγμα μου είχε προτείνει μια επιχείρηση να βάλω την διαφήμιση της πρώτη μούρη στην φωτογραφία εξωφύλλου και δεν δέχτηκα. Σκέφτηκα την Μαρία, την Γιάννα, την Σοφία, τον Γιώργο, τον Πέτρο, τον Μάκη και είπα όχι, δεν το κάνω.

Τελευταία ερώτηση, την κάνω σε όλους και την θεωρώ πολύ σημαντική. Τι θα συμβούλευες τους νέους που, σε αυτή την δύσκολη περίοδο που ζούμε, δεν τους αρέσει η ζωή τους όπως είναι και χρειάζονται μια αλλαγή;

Να φύγουν από την τεμπελιά που τους διακατέχει αυτή την εποχή βασιζόμενοι πάνω στην κρίση, στην απειρία και στην εγκατάλειψη. Να βάλουν το μυαλό τους να σκεφτεί και να βρουν τι τους αρέσει! Τι τους εκφράζει ανάλογα με τον χαρακτήρα σου. Αν βρεις τι θέλεις μπορείς να κάνεις κινήσεις και να φτάσεις κάπου. Αν δεν ξέρεις τι θέλεις είσαι χαμένος. Ας μην ξέρουν 100%. Εκτός από το να πίνεις καφέ, να συζητάς για ποδόσφαιρο, για γκόμενες και για λεφτά, υπάρχει κάτι ακόμα; Αν υπάρχει μπορείς να βρεις λύσεις. Μπορεί να μην είναι η λύση που θα μας δώσει κότερα και γκόμενες αλλά θα μας δώσει ικανοποίηση, αγάπη για τον εαυτό μας.

 

   Με αυτή τη φράση «αγάπη για τον εαυτό μας» έκλεισα την συνέντευξη του Δεκεμβρίου. Η τέχνη της ζωής είναι η τέχνη της στιγμής λένε και ο Πάνος φαίνεται να το ξέρει καλά αυτό. Σε ένα χρόνο από τώρα χιλιάδες φωτογραφίες θα έχουν προστεθεί στο Βόλτα στο Λουτράκι, χρώματα, συναισθήματα, όνειρα, αποτυπωμένα στις μικρές διαστάσεις της φωτογραφίας, που μόνο ένας παθιασμένος φωτογράφος μπορεί να τις κάνει πραγματικά μεγάλες. Εύχομαι να βρεθούν άξιοι συνεργάτες και η περιοχή της Κορινθίας να αναδειχθεί και να ζήσει περασμένα μεγαλεία όπως της αξίζει.