Των θεών η επανάσταση



Στην Ελλάδα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ο Ηρακλής χάνει τον εαυτό του, η ζωή του βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Για να σηκωθεί όρθιος, πρέπει να πιστέψει ξανά στη δύναμη που κρύβει μέσα του και να πολεμήσει με τους δαίμονές του. Βαδίζοντας σε έναν δρόμο που, όπως θα ανακαλύψει πολύ αργότερα, έχει περπατηθεί από τους πιο σοφούς ανθρώπους των αιώνων, τελικά θα τα καταφέρει. Στο αποκορύφωμα της εσωτερικής του πάλης, καταφτάνει στη ζωή του ο ίδιος ο Θεός και του ζητά, αφού έσωσε τον εαυτό του, να σώσει ολόκληρο τον κόσμο. Μεγάλη ευθύνη ετούτη, μα θα την πάρει ο Ηρακλής, γιατί είναι γεννημένος ήρωας. Στο Ηράκλειο της Κρήτης, θα βρει συναγωνιστές τους άνεργους, τους άστεγους, τους απόβλητους του συστήματος, και όλοι μαζί θα ενωθούν και θα επαναστατήσουν. Και δεν θα είναι μόνοι. Στη δύσκολη πορεία προς την ανακάλυψη των μυστηρίων της ζωής, θα συναντήσουν τον Καζαντζάκη, τον Ιησού, τον Σωκράτη, που κάποτε επαναστάτησαν και εκείνοι. Μαζί θα προχωρήσουν ως το τέλος. Αν υπάρχει ποτέ τέλος σε αυτή την ιστορία.

αγόρασέ το

Maco Grello

bio-image


Ο Maco Grello γεννήθηκε το 1985 στην Αθήνα και πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στις γειτονιές των Πετραλώνων. Από το 1993 μέχρι και σήμερα έχει ζήσει τα περισσότερα χρόνια του στην Κόρινθο, ενώ στο ενδιάμεσο επέστρεψε στην Αθήνα για σπουδές στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Μεγάλη του αγάπη τα ταξίδια· από την Κρήτη και τη Σαντορίνη ως την Κομοτηνή, και από την Κάρπαθο ως την Κέρκυρα, μεγαλώνει χαράζοντας στην ψυχή του το ελληνικό τοπίο. Η ανάγκη να γνωρίσει νέους κόσμους και διαφορετικές κουλτούρες, τον οδηγεί σε ταξίδια στη Σερβία, στη Γαλλία, στην Ισπανία, στην Αυστρία, στην Ουγγαρία και σε άλλες χώρες, όπου εμπλουτίζει τον εσωτερικό του κόσμο και τη φαντασία του. Το 2012 αποφασίζει να μεταναστεύσει στην Αγγλία, στο Κέιμπριτζ. Εκεί, πολύ σύντομα νοσταλγεί τον λαμπερό ήλιο και τη θάλασσα, τη θέρμη των Ελλήνων, και αρχίζει να γράφει τα πρώτα του άρθρα και διηγήματα. Το 2013 επιστρέφει στην Ελλάδα και έναν χρόνο αργότερα ξεκινά τη συγγραφή του βιβλίου «Των Θεών Η Επανάσταση», το οποίο ολοκληρώνει και εκδίδει το 2016.

Blog

Μαρ 0
Μαρ 0

Η επανάσταση των ποιητών

Υπάρχει ένας σπόρος πολύ διαφορετικός από τους άλλους. Δεν ζητάει ήλιο, δεν του αρέσει η βροχή. Δεν φυτρώνει στο χώμα το καλό παρά μόνο οι ρίζες του ψάχνουν τον βράχο τον ακλόνητο,  να τον αγκαλιάσουν σφιχτά μέχρι να τον συνθλίψουν. Όνομα του δώσαμε ετούτου του παράξενου φυτού  και το είπαμε «Ελπίδα». Μεγαλώνει, γίνεται δεντρί και […]

  περισσότερα
Φεβ 1
Φεβ 1

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΟΥ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΕΔΩ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ Η ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ

Δύσκολη εποχή, δύσκολη μέρα. Άλλη μία. Ένας δρόμος ξανοίγεται μπροστά μου και βλέπω λαό πολύ να τον περπατάει. Έχει ονόματα πολλά αυτή η λεωφόρος η πλατιά, άλλοι την φωνάζουν απαισιοδοξία, άλλοι θλίψη, άλλοι μίσος ή μιζέρια. Στα φανάρια της διασταυρώνεται με δρόμους σκοτεινούς, οδός απελπισίας, οδός ζηλοφθονίας, οδός απληστίας και αλαζονείας. Πλατεία ακηδίας, πάρκο γαστριμαργίας […]

  περισσότερα
Δεκ 0
Δεκ 0

Περιμένοντας τον έρωτα

Ένας χείμαρρος μέσα μου με πνίγει. Τα χέρια μου κουνώ να μην τα σπάσει η δύναμη που με συνθλίβει. Τα πόδια μου τρέχω για να ξεφύγω από τον εαυτό μου. Τι ειρωνεία, σαν σκιά του το κορμί μου τον ακολουθεί. Το στόμα μου ανοίγω να βγάλω φωνή.Τι να το κάνω να ακουστεί το δίκιο μου […]

  περισσότερα
Μαΐ 2
Μαΐ 2

ΤΑ ΒΑΡΙΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΜΑΣ

Τι είναι τούτα τα συναισθήματα που βαραίνουν την ψυχή μου; Βαραίνουν και το κορμί μου. Σαν να έχω ένα βάρος  μέσα μου και δεν μπορώ να σηκωθώ, σαν να τυλίγονται αλυσίδες χοντρές γύρω από τα πόδια μου και βήμα δεν κουνάνε. Υπάρχει ζυγαριά να τα ζυγίσει να μου  πει πως η μελαγχολία έχει βάρος συγκεκριμένο, η […]

  περισσότερα
Ιούλ 0
Ιούλ 0

ΤΟΥ ΓΡΑΦΙΑ ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ (ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ)

Λευκό χαρτί, με περιμένει να χαϊδέψω το μελάνι πάνω του. Όπως μουτζουρώνουν τα μικρά παιδιά που μαθαίνουν τα δάχτυλα τους, μουτζουρώνω κι εγώ μαθαίνοντας την ψυχή μου.   Σαν ψυχολόγος, μια κόλλα χαρτί με καθίζει στον καναπέ και μου λέει «Εμπιστεύσου με».  «Τι σε προβληματίζει»; Χωρίς διαδικασίες, χωρίς τεχνική, σχεδόν ξεδιάντροπα ξεβράζει τα σωθικά μου πάνω […]

  περισσότερα
Οκτ 0
Οκτ 0

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Γεννήθηκα και μου έδωσαν ένα κορμί. Πριν το καταλάβω, όταν ακόμα κοίταζα με ενθουσιασμό  τα δάχτυλα μου να κινούνται μπροστά στα μάτια μου, με είχαν γράψει στο κτηματολόγιο σωμάτων. Χωρίς οδηγίες, χωρίς εγγυήσεις, μα και χωρίς απαιτήσεις και σκοπό. Χωρίς συμβουλές, ούτε καν μια σπρωξιά και μια ατάκα, έπρεπε να ζήσω. Μερικές δεκαετίες μετά, ψάχνοντας […]

  περισσότερα