Πέρασε και η Πρωτομαγιά στην μικρή μας την Ελλάδα. Γέμισε η επαρχία κόσμο, σαράντα λεπτά διαδρομή με το αυτοκίνητο την έκανες δυο ώρες. Σαν τις κότες στιβαγμένοι στο κοτέτσι οι άνθρωποι για να πιουν έναν καφέ, να βάλουν σε μια καρέκλα τον χοντρό τους κώλο και να απολαύσουν, ως τυχεροί που βρήκαν θέση, το συνωστισμό. Και να πουν «τι ωραία μέρα αυτή η Πρωτομαγιά»! Οι ντόπιοι να κάνουν το σταυρό τους, μια φορά για τα τόσα ευρώ που κυκλοφόρησαν ανάμεσα τους μετά από έναν δύσκολο χειμώνα κι άλλη μια δεύτερη για το «αμάν να ξεκουμπηστούν, μπουχτήσαμε»! Δεν είναι μυστικό, όλοι αυτοί οι ντόπιοι απολαμβάνουν τον τόπο τους καλύτερα χωρίς την πολυκοσμία, ίσως κάποιοι να προτιμούσαν και την φτώχεια τους από το να (εξ)υπηρετούν τόσο κόσμο και μάλιστα τέτοιου είδους. Έξω από μια ταβέρνα λογομαχούσε μια κυρία με έναν άλλο κύριο που περίμεναν και οι δυο όρθιοι με τις οικογένειες τους, στην ουρά να αδειάσει ένα τραπέζι για να κάτσουν και να φάνε. Σαν τα ζώα που τους έβαλε φαγητό ο τσοπάνης τους κι αυτά χτυπούν τα κέρατα τους. Σαν να είχανε να φάνε μέρες. Στην επιστροφή για το διαμέρισμα θα συνωστισθούν πάλι όπως τα πρόβατα που στριμώχνονται στην πόρτα της στάνης μετά τη βοσκή. Και τι μέρα διαλέγουν κάθε χρόνο για όλα αυτά, ένδοξη εργατική Πρωτομαγιά!

Ο άνθρωπος αυτός, ο κάθε άνθρωπος, που είναι φτιαγμένος από ψυχή, από πνεύμα και από ύλη, ξέχασε, τα ξέχασε όλα. Την ψυχή του κάπου την ξέχασε μέσα του και ούτε που θυμάται πως υπάρχει. Ούτε που θυμάται σε ποιο μέρος την συνάντησε την τελευταία  φορά. Ούτε γνωρίζει πως αυτός είναι υπεύθυνος, δική του είναι η ευθύνη που τριγυρίζει άψυχος ανάμεσα στα μαγαζιά, στα πολυκαταστήματα, στις καφετέριες και τις ταβέρνες, στα σουβενίρ που σε καλούν να πάρεις ένα αναμνηστικό για να θυμάσαι μια στιγμή από την ζωή σου. Κι εσύ γελοίε, με ένα μαγνητάκι στο ψυγείο σου θαρρείς πως έζησες! Θαρρείς πως μια μπριζόλα, ένα φρέντο κι ένα παγωτό είναι η ζωή.

Φοράς τα ρούχα που αναδεικνύουν το κορμί σου, τα παπούτσια που κάνουν τα ποδια σου να φαίνονται πιο μακρυά, να πλησιάζουν των μοντέλων. Τι κι αν δεν μπορείς να περπατήσεις, τι κι αν πονάς, τι κι αν κρυώνεις, τι κι αν τσούζουν τα μάτια σου από τις μπογιές, τι κι αν το ωραίο πρόσωπο σου αρχίζει να λιώνει στη ζέστη και να στάζει μέικ απ; Τεντώνεις τα χέρια και με μια σέλφι ωραιοποιημένη, είσαι πιο όμορφη από ποτέ. Τι κι αν ελάχιστα θυμίζει τον εαυτό σου; Χαμογέλα! Ανέβασε την στο προφίλ σου. Δεν βλέπεις στην οθόνη σου πόσο χαρούμενοι ειναι όλοι; Μην κοιτάς γύρω σου, επικεντρώσου στην οθόνη. Τι κι αν με όλα αυτά ξέχασες ποιος είσαι; Είσαι αυτός στις φωτογραφίες στο προφίλ σου, είσαι τα like σου, σχέσεις σου είναι οι followers, συναισθήματα τα love σου, το γέλιο σου είναι έξι γράμματα χωρίς ήχο, ΧΑΧΑΧΑ . Γιατί; Γιατί αυτό κάνουν όλοι. Όλα ύλη, μόνο ύλη. Σαν πρεζάκια δαγκώνουμε με τα δόντια τις βιτρίνες και ζητάμε περισσότερο ύλη. Δεν μου φτάνει! Χρειάζομαι κι άλλο! Κι άλλο!

Κι όταν πεθάνεις αδερφέ, κι εσύ κι εγώ, θα καθίσει η ψυχή μας απέναντι σε έναν δίκαιο, και τότε ναι, θα την θυμηθείς την ψυχή σου. Θα ανοίξει τα κατάστιχα, απορημένος και αυτός με την κατάντια σου θα μονολογήσει «Κατά εικόνα και κατά ομοίωση»… Τότε θα του πεις «Μα αυτό έκαναν όλοι»! Ακόμα και ο Θεός θα πρέπει να απορεί πως έφτιαξε ένα δημιούργημα που μπορεί να ξεπέσει τόσο πολύ. Το σώμα μας θα αφεθεί σε έναν κρύο τάφο να σαπίσει, ένα άχρηστο κουφάρι, λίπασμα για το μεγάλο οικόπεδο. Τότε θα μείνει μόνο η ψυχή, αφού καθώς λένε εκείνη δεν πεθαίνει, διαφορετικά δεν αμφιβάλλω πως την έχουμε ήδη δολοφονήσει. Ότι ύλη πιάσαμε θα γίνει σκόνη, ότι σπίτια χτίσαμε, ότι αυτοκίνητα αγοράσαμε, ότι φτηνό ή ακριβό ακουμπήσαμε θα έχει πάνω του ζωγραφισμένο ένα μεγάλο, ειρωνικό μηδέν. Εκείνη την ώρα τη στερνή, θα σε ρωτήσει το πνεύμα πριν σιγήσει «τι έργο  κατάφερες εδώ κάτω που ήρθες». Κι εσύ θα ψάχνεις ποια είναι η καλύτερη απάντηση να δώσεις, μάταια όμως, γιατί ίσως τίποτα δεν κατάφερες. Τι να ξεχωρίσεις από το τίποτα;

Άσε το μετά λες, ασε την εκείνη την μέρα λες, φτύνεις τον κόρφο σου και σταυροκοπιέσαι. Φάε, πιες! Δεν βλέπεις, έχουμε προβλήματα! Μια μέρα μας μένει που και που, μια αργία να ξεδώσουμε, την όμορφη ατμόσφαιρα μη χαλάς. Πήγαινε πιο πέρα, φύγε! Δεν θέλουμε σωτήρα, δεν θέλουμε επαναστάτες στην αυλή μας. Πόλεμο θες να ανοίξεις με τους αρχηγούς του κόσμου; Τους πολιτικούς και τους θρησκευτικούς. Δεν βλέπεις πως όλα είναι καλά; Κοίτα φαγητό, κοίτα άρτο που μας δίνουν! Κοίτα πως τρέχουν οι κιμάδες και τα άρρωστα κρέατα από τα στόματα μας! Φάε βρώμικο, είναι καλό. Κοίτα τα φρούτα και τα λαχανικά πως είναι όλα ίδια, τι όμορφα… «Δεν πιστεύω να έχουν καμιά αρρώστια»; «Όχι, χθες τα ραντίσαμε με φάρμακο, δοκιμάστε ελεύθερα»… Αρρωστήσαμε από τα φάρμακα που πήραμε για να είμαστε καλά.

Εξορίστε τον! Να μη τον ακούμε άλλο. Όλους αυτούς που μίλησαν, τι τους κάναμε; Τους κλείσαμε μέσα σε βιβλία. Υπάρχουν ακόμα; Ποιος ξέρει;  Τα κάψαμε ή τα διαβάζει κανείς; Σταμάτα, αρχίζει! Είναι ή ώρα για τα θεάματα, δόξα τον Ύψιστο Αρχηγό. Με ποια ομάδα είσαι από τις δύο; Ποιος είναι ο αγαπημένος σου παίκτης; Κάθε μέρα κάτι διαφορετικό να κρατιέται το ενδιαφέρον αμείωτο. Αφήνω την ζωή που μου δόθηκε σε μια γωνιά στον καναπέ και παρακολουθώ την ζωή των άλλων. Σταματάω να ζω και κοιτάζω την οθόνη, με σκοτώνω για λίγο. Είμαι νεκρός. Οι νεκροί έχουν δικαίωμα ψήφου; Μα φυσικά! Τι θα κάναμε χωρίς εσάς; Ψηφίζω ποιος μου αρέσει και σκοτώνω για λίγο τον εαυτό μου, δεν τον αντέχω άλλο. Και τι μαλάκας αλήθεια… Πάλι καλά, έχουμε θεάματα, να βλέπουμε, να συζητάμε, να τσακωνόμαστε, να ταυτιζόμαστε… Τι ενδιαφέρον που έχει η ζωή, αναρωτιέμαι τι έκαναν παλιά. Προσεύχομαι να είναι πάντα καλά οι αρχηγοί μας και ποτέ να μην μας στερήσουν τα θεάματα! Αλίμονο μας μετά, τι θα κάνουμε; Με ποιον θα ασχοληθούμε; Τραγικό! Θα μείνουμε μόνοι με τους αληθινούς εαυτούς μας. Ελπίζω να μην έρθει ποτέ αυτή η μέρα. Μόλις κλείσει η τηλεόραση, ο υπολογιστής, το κινητό, μόλις κλείσεις τις βρύσες της αποβλάκωσης, τι σιωπή… Τι φρίκη! «Άφησε κάτι σε παρακαλώ ανοιχτό, δεν μπορώ να κοιμηθώ». Εντάξει… Κοιμήσου τώρα, καληνύχτα.

#kulturosupa @MacoGrello #θεάματα #τηλεόραση #αποβλάκωση #ψυχή #ύλη

 

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ;

Κυκλοφόρησε το ανατρεπτικό βιβλίο του Maco Grello – Των Θεών Η Επανάσταση-

-Βρείτε το στο επίσημο site του συγγραφέα

www.macogrello.com

ή αναζητήστε το στα μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία της χώρας.

-Βρείτε τον Maco Grello στο facebook και κάντε like για να μείνετε συντονισμένοι!

https://www.facebook.com/MacoGrello/